बेडूक
डराव डूक, ओरडे बेडूक
पावसा पावसा, लवकर ये
नाहीतर तुझ्यावर करीन चेटूक
निळसर नभा, घेऊन ये ढगा
नाहीतर तुझा मऊ मऊ
पळवून नेईन तुझा झगा
रागवाले त्याच्यावर मग
तेव्हा निळे निळे आकाश
पहिल्याच पावसात बेडकाला
जमिनीवर धाडले सावकाश
ससोबा खाशेराव
झाल जंगलचे राव
पाळले वाघ रक्षणास
हत्तीची अंबारी बसण्यास
कोल्होबा घालतात पिंगा
चिऊताईचा भोवती दंगा
लांडगोबाला पाहवली
नाही, ससोबाची ऐट
जाऊन त्याने मग
घेतली वनराजाची भेट
वनराज बाघोबा
खूप खूप संतापले
डरकाळी फोडताच
सगळे धूम पळाले
प्रकाश रामचंद्र क्षीरसागर
Wednesday, June 30, 2010
Saturday, May 29, 2010
गजल
गजल
परवानगी मला दे । पाणी पिण्यास आता।।
सार असते जगाया । संजीवनीच आता ।।
----------------------
तो चेहरा सुखाचा खुलवी मला सुखाने
हुलकावणी सदा का दाखवावी मला सुखाने
------------------------------------
ती सुळावर धाडसाने माणसे जातात कशी
ृत्युच्याही मग भरे भीती उरात कशी
हे कसे सगळे अजून गूढ कायमचे
-------------
श्वापदे ही भोवताली पण तरी हसते कशाला?।
ंना तूच आता रोजच्या हसते कशाला?।। १।.
ंचे वागणेही वेगळे वाटे कसे रोज मला हे ।
दुर्लक्ष करुनी तू तयांना मग सुखात दिसते कशाला? ।। २।।
-----------------------------------
-----------------------------
खूप दिवसांनी असा मी रिक्त झालो
सम्राट नाही पण अभिषिक्त झालो
शब्द भूमी नांगरतो पेरण्याला गजल माझी
-------------------------------------
हे न पाहताही तुझे बोलणे, किती बरे, नाही?
---
कोण गातो गीत माझे हर्ष होता
जीवनाचा तोच माझ्या हर्ष होता
माझा प्रश्न होतो उत्तराचा
शोधताना तेचिसत्य स्पर्श होता
परवानगी मला दे । पाणी पिण्यास आता।।
सार असते जगाया । संजीवनीच आता ।।
----------------------
तो चेहरा सुखाचा खुलवी मला सुखाने
हुलकावणी सदा का दाखवावी मला सुखाने
------------------------------------
ती सुळावर धाडसाने माणसे जातात कशी
ृत्युच्याही मग भरे भीती उरात कशी
हे कसे सगळे अजून गूढ कायमचे
-------------
श्वापदे ही भोवताली पण तरी हसते कशाला?।
ंना तूच आता रोजच्या हसते कशाला?।। १।.
ंचे वागणेही वेगळे वाटे कसे रोज मला हे ।
दुर्लक्ष करुनी तू तयांना मग सुखात दिसते कशाला? ।। २।।
-----------------------------------
-----------------------------
खूप दिवसांनी असा मी रिक्त झालो
सम्राट नाही पण अभिषिक्त झालो
शब्द भूमी नांगरतो पेरण्याला गजल माझी
-------------------------------------
हे न पाहताही तुझे बोलणे, किती बरे, नाही?
---
कोण गातो गीत माझे हर्ष होता
जीवनाचा तोच माझ्या हर्ष होता
माझा प्रश्न होतो उत्तराचा
शोधताना तेचिसत्य स्पर्श होता
गजल
परवानगी मला दे । पाणी पिण्यास आता।।
सार असते जगाया । संजीवनीच आता ।।
----------------------
तो चेहरा सुखाचा खुलवी मला सुखाने
हुलकावणी सदा का दाखवावी मला सुखाने
------------------------------------
ती सुळावर धाडसाने माणसे जातात कशी
ृत्युच्याही मग भरे भीती उरात कशी
हे कसे सगळे अजून गूढ कायमचे
-------------
श्वापदे ही भोवताली पण तरी हसते कशाला?।
ंना तूच आता रोजच्या हसते कशाला?।। १।.
ंचे वागणेही वेगळे वाटे कसे रोज मला हे ।
दुर्लक्ष करुनी तू तयांना मग सुखात दिसते कशाला? ।। २।।
-----------------------------------
-----------------------------
खूप दिवसांनी असा मी रिक्त झालो
सम्राट नाही पण अभिषिक्त झालो
शब्द भूमी नांगरतो पेरण्याला गजल माझी
-------------------------------------
हे न पाहताही तुझे बोलणे, किती बरे, नाही?
---
कोण गातो गीत माझे हर्ष होता
जीवनाचा तोच माझ्या हर्ष होता
माझा प्रश्न होतो उत्तराचा
शोधताना तेचिसत्य स्पर्श होता
सार असते जगाया । संजीवनीच आता ।।
----------------------
तो चेहरा सुखाचा खुलवी मला सुखाने
हुलकावणी सदा का दाखवावी मला सुखाने
------------------------------------
ती सुळावर धाडसाने माणसे जातात कशी
ृत्युच्याही मग भरे भीती उरात कशी
हे कसे सगळे अजून गूढ कायमचे
-------------
श्वापदे ही भोवताली पण तरी हसते कशाला?।
ंना तूच आता रोजच्या हसते कशाला?।। १।.
ंचे वागणेही वेगळे वाटे कसे रोज मला हे ।
दुर्लक्ष करुनी तू तयांना मग सुखात दिसते कशाला? ।। २।।
-----------------------------------
-----------------------------
खूप दिवसांनी असा मी रिक्त झालो
सम्राट नाही पण अभिषिक्त झालो
शब्द भूमी नांगरतो पेरण्याला गजल माझी
-------------------------------------
हे न पाहताही तुझे बोलणे, किती बरे, नाही?
---
कोण गातो गीत माझे हर्ष होता
जीवनाचा तोच माझ्या हर्ष होता
माझा प्रश्न होतो उत्तराचा
शोधताना तेचिसत्य स्पर्श होता
Sunday, May 9, 2010
का कोपली
का कोपली
ंमाणसांनी सर्व झाडे तोडता ती का कोपली?।
सावलीही रोपट्यावर सांजवेळी का कोपली ।।१।।
थेंब सारे पावसाचे पान आता साठवे का ।
ंद वारा येत तेव्हा माणसे ही का कोपली ।।२।।
थेंब वेडे झोंबता अन् येत सारे चहुदिशांनी ।
पावसाच्य वागण्याने बाग सारी का कोपली ।।३।।
रीत भाती कोण जाणे लाज वाटे नात्यास या ।
वागणे हे सोयऱ्याचे जाणती का कोपली ।।४ ।।
सागराचे तीर तेव्हा येत पुन्हा भारूनी हे ।
आवसेच्या थंड रात्री चांदणी ही का कोपली ।।५।।
--------------------
- प्रकाश रामचंद्र क्षीरसागर
ंमाणसांनी सर्व झाडे तोडता ती का कोपली?।
सावलीही रोपट्यावर सांजवेळी का कोपली ।।१।।
थेंब सारे पावसाचे पान आता साठवे का ।
ंद वारा येत तेव्हा माणसे ही का कोपली ।।२।।
थेंब वेडे झोंबता अन् येत सारे चहुदिशांनी ।
पावसाच्य वागण्याने बाग सारी का कोपली ।।३।।
रीत भाती कोण जाणे लाज वाटे नात्यास या ।
वागणे हे सोयऱ्याचे जाणती का कोपली ।।४ ।।
सागराचे तीर तेव्हा येत पुन्हा भारूनी हे ।
आवसेच्या थंड रात्री चांदणी ही का कोपली ।।५।।
--------------------
- प्रकाश रामचंद्र क्षीरसागर
पहाटे
पहाटे
ही नशा चढत जाते बघ निशेची या पहाटे ।
ंद उतरे रात्र उरलेल्या तमाची या पहाटे।।
उषःकाली पात्र सारे रिक्त होते वेदनांचे ।
अंबराला धुंद चढते प्रणयाची का पहाटे? ।।
सुचत ओळी मर्मभरल्या अर्थवाही सागराला ।
ऋतु जन्मे तो अचानक पूर्व दिशी हा पहाटे ।।
वेदनांना सलत जाते सुंदरीचे सुख कशाला ।
भावनांच्या क्रीडनांची जुगलबंदी बा पहाटे ।।
कशाला बोल लावू या सुखाला चांदराती ।
झुलत असे तेच स्वप्नी होउनी वारा पहाटे ।।
झोप येता या कळीला अलगद तिचे फूल होते ।
गंध पसरे भोवताला मदन मोहाचा पहाटे ।।
- प्रकाश रामचंद्र क्षीरसागर, ताळगाव गोवा.
ही नशा चढत जाते बघ निशेची या पहाटे ।
ंद उतरे रात्र उरलेल्या तमाची या पहाटे।।
उषःकाली पात्र सारे रिक्त होते वेदनांचे ।
अंबराला धुंद चढते प्रणयाची का पहाटे? ।।
सुचत ओळी मर्मभरल्या अर्थवाही सागराला ।
ऋतु जन्मे तो अचानक पूर्व दिशी हा पहाटे ।।
वेदनांना सलत जाते सुंदरीचे सुख कशाला ।
भावनांच्या क्रीडनांची जुगलबंदी बा पहाटे ।।
कशाला बोल लावू या सुखाला चांदराती ।
झुलत असे तेच स्वप्नी होउनी वारा पहाटे ।।
झोप येता या कळीला अलगद तिचे फूल होते ।
गंध पसरे भोवताला मदन मोहाचा पहाटे ।।
- प्रकाश रामचंद्र क्षीरसागर, ताळगाव गोवा.
Sunday, January 31, 2010
डोळे
डोळे
काळोखाला हळूहळू
चटावतात डोळे
सरावत जातात
पाण्यालाही मग कावळे
अंकुरही वळवळतात
चार सडाके पडले की
नजरांना चटक
लागते काळोखाची
गात्रांना मात्र ओढ
प्रखर उजेडाची
बिलगतात देह
काळोखात घट्ट
चालू असते केवळ
डोळ्यांची उघडमीट
काळोखाला हळूहळू
चटावतात डोळे
सरावत जातात
पाण्यालाही मग कावळे
अंकुरही वळवळतात
चार सडाके पडले की
नजरांना चटक
लागते काळोखाची
गात्रांना मात्र ओढ
प्रखर उजेडाची
बिलगतात देह
काळोखात घट्ट
चालू असते केवळ
डोळ्यांची उघडमीट
Subscribe to:
Posts (Atom)
